در دهه ۱۹۵۰ میلادی، گروهی از دختران جوان در شمال ایالت نیویورک، باند تبهکاری خودشان را تشکیل می‌دهند.

اِمیلی جِنکینز یک مددکار اجتماعی است که به کار خودش علاقه ی فراوانی دارد. او اگر چه با مقوله ی خشونت های خانوادگی آشنایی کامل دارد ، اما زمانی که مشغولِ رسیدگی به پرونده ی شماره ی ۳۹ که مربوط به کودکی ۱۰ ساله به نام لیلث سالیوان می شود ، اتفاقاتی رخ می دهد که…

دکتر دوپونت برای درخواست پست اداری وارد یک مرکز روان‌پزشکی می‌شود. دکتر کوئیلی مشهور با او مصاحبه کرده و از او می‌خواهد مدارکی را امضا کند. او از گرفتن شغل هیجان‌زده است و اتاقش را به او نشان می‌دهند. با این حال، سردرگمی بابت اینکه اتاقش در همان طبقه بیماران است، به زودی به وحشت تبدیل می‌شود؛ چرا که به او می‌گویند او یک «مهمان» است و نه یک پزشک، و مدارکی که امضا کرده فرم‌های استخدامی نبوده، بلکه برگه بستری اجباری بوده است.

در حومه دورافتاده و آفتابی پنسیلوانیا، ند لارسون، استاد بازنشسته و مخترع گوشه‌نشین، در اثر انفجاری در خانه‌اش کشته می‌شود. کمی بعد، ایو پرستون، روزنامه‌نگار افشاگر خرده‌پا، از میان لاشه یک خودروی سوخته در همان نزدیکی بیرون می‌خزد. او دچار فراموشی کامل شده و هیچ خاطره‌ای از اینکه کیست یا چه اتفاقی قبل از تصادف رخ داده است ندارد. او که ضعیف و سرگردان است، برای کمک در یک پمپ بنزین توقف می‌کند، اما در آنجا شاهد قتل یک مکانیک محلی می‌شود. این رویدادها چگونه به هم مرتبط هستند؟ ایو در جستجویی ناامیدانه برای یافتن پاسخ، تکه‌های پراکنده زندگی‌اش را کنار هم می‌گذارد و هر چه بیشتر کشف می‌کند، ترس و وحشتش بیشتر می‌شود.

در یک مدرسه‌ی شبانه‌روزی کاتولیک کوچک، عملی غیرقابل‌توصیف انجام شده است. وقتی لوتر اسکات، دانش‌آموز دبیرستانی، نزد پدر مایکل کلی اعتراف می‌کند، کلی موظف است درباره‌ی جزئیات یک قتل فجیع سکوت کند. اکنون که این نوجوان مستأصل برای پدر کلی پاپوش دوخته تا او گناهکار به نظر برسد، کلی باید تصمیم بگیرد که سکوت خود را حفظ کند یا هر آنچه را که مقام کشیشی برایش مقدس است، زیر پا بگذارد.